یک داروی رایج فشار خون شاید بتواند علائم ADHD را کاهش دهد

حدود یک‌چهارم افراد مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) به داروهای فعلی پاسخ مناسبی نمی‌دهند. حالا پژوهشی جدید روی حیوانات، یک گزینه غیرمنتظره را برای درمان این اختلال مطرح کرده است: آملودیپین، دارویی که سال‌هاست برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌شود. به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ پژوهشگران چند مرکز تحقیقاتی در اروپا، آملودیپین را روی مدل‌های حیوانی مرتبط با ADHD آزمایش کردند و نتایج امیدوارکننده‌ای به دست آوردند. آملودیپین چه تأثیری داشت؟ در یکی از آزمایش‌ها، پژوهشگران آملودیپین را به موش‌هایی با فشار خون بالا که از آنها به‌عنوان مدلی برای بررسی رفتارهای مشابه ADHD استفاده می‌شود، دادند. پس از ۳۰ روز مصرف، آملودیپین تنها دارویی بود که تأثیر قابل‌توجهی بر رفتار و میزان فعالیت موش‌ها نشان داد. پژوهشگران سپس این دارو را روی ماهی‌های گورخری آزمایش کردند که به‌صورت ژنتیکی برای نشان دادن رفتارهای بیش‌فعالی و تکانشگری تغییر داده شده بودند. پس از دریافت آملودیپین، رفتارهای بیش‌فعالی آنها به شکل محسوسی کاهش پیدا کرد. در آزمایش دیگری، اثر آملودیپین با متیل‌فنیدات (ریتالین) مقایسه شد. هر دو دارو توانستند رفتارهای تکانشی ماهی‌ها را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهند. آیا آملودیپین می‌تواند جایگزین داروهای ADHD شود؟ هنوز خیلی زود است که چنین نتیجه‌ای بگیریم. این آزمایش‌ها روی حیوانات انجام شده‌اند و مشخص نیست آملودیپین در انسان‌های مبتلا به ADHD نیز همین اثر را داشته باشد. با این حال، نتایج به اندازه‌ای امیدوارکننده بوده‌اند که پژوهشگران انجام آزمایش‌های بالینی روی انسان را ارزشمند می‌دانند. بررسی داده‌های افراد مصرف‌کننده آملودیپین در بانک اطلاعاتی UK Biobank نیز سرنخ دیگری ارائه کرد. افرادی که این دارو را برای فشار خون مصرف می‌کردند، کمتر از برخی ویژگی‌های مرتبط با ADHD، از جمله نوسانات خلقی و رفتارهای پرخطر، خبر داده بودند. البته این بخش از پژوهش فقط یک ارتباط آماری را نشان می‌دهد و نمی‌تواند ثابت کند که آملودیپین باعث این تغییرات شده است. چرا این دارو توجه دانشمندان را جلب کرده است؟ یکی از مزیت‌های آملودیپین این است که دارویی شناخته‌شده و تأییدشده برای درمان فشار خون بالا است و ایمنی و عوارض آن تا حد زیادی شناخته شده است. با این حال، این دارو کاملاً بدون عارضه نیست و می‌تواند باعث مشکلاتی مانند خستگی، تهوع و تحریک لثه شود. بنابراین، اگرچه این یافته‌ها جالب و امیدوارکننده‌اند، افراد مبتلا به ADHD نباید خودسرانه آملودیپین را شروع کنند یا داروهای فعلی خود را با آن جایگزین کنند. برای مشخص شدن اثر واقعی این دارو در درمان ADHD، ابتدا باید مطالعات بالینی روی انسان انجام شود. جمع‌بندی یافته‌های جدید نشان می‌دهند آملودیپین، داروی رایج فشار خون، ممکن است در آینده به‌عنوان گزینه‌ای جدید برای کنترل برخی علائم ADHD بررسی شود. نتایج فعلی فقط در حیوانات به دست آمده‌اند، اما می‌توانند راه را برای آزمایش این دارو در انسان هموار کنند.