خبر فوری
فرهنگی

کتابخانه مرکزی دانشگاه ملی مکزیک؛ جایی که تاریخ یک ملت بر دیوارها نقش بست (+تصاویر)

عصر ایران- کتابخانه مرکزی دانشگاه ملی مکزیک (UNAM) یکی از شاخص ترین نمونه های تلفیق معماری مدرن با هویت تاریخی و فرهنگی یک کشور است. این بنا به جای آن که صرفا یک ساختمان مدرن باشد، به بوم بزرگی برای روایت تاریخ…

عصر ایران- کتابخانه مرکزی دانشگاه ملی مکزیک (UNAM) یکی از شاخص ترین نمونه های تلفیق معماری مدرن با هویت تاریخی و فرهنگی یک کشور است. این بنا به جای آن که صرفا یک ساختمان مدرن باشد، به بوم بزرگی برای روایت تاریخ مکزیک تبدیل شده است؛ روایتی که با هزاران قطعه سنگ طبیعی رنگی بر نمای بیرونی آن شکل گرفته است. طراحی این کتابخانه در سال ۱۹۴۸ و با همکاری خوان اوگورمان، گوستاوو ساودرا و خوان مارتینز د ولاسکو آغاز شد. اوگورمان که از چهره های برجسته معماری مدرن مکزیک بود، در این پروژه تلاش کرد زبان معماری مدرن را با ریشه های تاریخی و فرهنگی سرزمین خود پیوند بزند. ساخت بنا در سال ۱۹۵۰ آغاز شد و کتابخانه در ۵ آوریل ۱۹۵۶ افتتاح شد. چهار نما، چهار روایت از تاریخ مکزیک مشخصه اصلی ساختمان، چهار نمای عظیم آن است که با موزاییک هایی از سنگ های طبیعی رنگی پوشیده شده اند. این اثر با عنوان «بازنمایی تاریخی فرهنگ» حدود ۴۰۰۰ متر مربع وسعت دارد و چهار دوره مهم از تاریخ مکزیک را به تصویر می کشد: تمدن های پیش از ورود اسپانیایی ها، دوران استعمار، انقلاب مکزیک و دوره معاصر و شکل گیری دانشگاه. اوگورمان برای اجرای این طرح به مناطق مختلف مکزیک سفر کرد و سنگ هایی با رنگ های طبیعی گوناگون گرد آورد. او از میان حدود ۱۵۰ نوع سنگ، رنگ های مورد نیاز خود را انتخاب کرد. برای ایجاد رنگ آبی نیز از شیشه رنگی استفاده شد. قطعات موزاییک در قالب پنل های پیش ساخته آماده و سپس روی دیوارهای ساختمان نصب شدند. پیوند معماری مدرن و هویت بومی ساختمان در ساختار کلی خود همچنان ویژگی های معماری مدرن را حفظ کرده است؛ بخش پایینی به فضاهای مطالعه و خدمات اختصاص دارد و برج مرتفع بالایی محل نگهداری کتاب هاست. دیوارهای کم پنجره این بخش، سطح مناسبی برای اجرای موزاییک های عظیم فراهم کردند. به این ترتیب، اثر هنری صرفا تزئینی به بنا اضافه نشد، بلکه به بخشی جدایی ناپذیر از معماری آن تبدیل شد. کتابخانه مرکزی UNAM امروز یکی از نمادهای شناخته شده معماری مکزیک است. این مجموعه در سال ۲۰۰۷، به عنوان بخشی از پردیس دانشگاهی، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی

نویسنده

wetosadmin

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود.