وضعیت پایگاه‌های آمریکا در منطقه شاید هرگز به گذشته بازنگردد

فرارو- ارتش آمریکا در بحبوحه ناکامی در جنگ با ایران، برای حفاظت از پایگاه‌های خود با دشواری روبروست. از اردن و کویت گرفته تا بریتانیا، پایگاه‌های آمریکا به‌طور فزاینده‌ای در برابر حملات آسیب‌پذیر شده‌اند. به گزارش فرارو به نقل از the intercept، پس از رشته‌ای از حملات خسارت‌بار به پایگاه‌ها در سراسر خاورمیانه، بمب‌افکن‌های دوربرد آمریکایی مستقر در بریتانیا، روز یکشنبه و در پی نگرانی از احتمال قریب‌الوقوع حمله ایران، به پایگاه‌های اصلی خود در آمریکا بازگردانده شدند. یک مقام آمریکایی این تهدید را «طرحی پیچیده برای حمله» به پایگاه نیروی هوایی سلطنتی «فیرفورد» با استفاده از «تعداد زیادی پهپاد» توصیف کرد؛ حمله‌ای که می‌توانست به کابوسی نظامی و رسانه‌ای (روابط عمومی) بدل شود. این مقام آمریکایی ادعا کرد که سپاه پاسداران ممکن است اتباع بریتانیا را برای ایفای نقش در این توطئه به خدمت گرفته باشد؛ موضوعی که چنان پنتاگون را نگران کرد که دست به اقدامی غیرمعمول زد و ۱۲ فروند بمب‌افکن «بی-۱» (B-۱) را از این پایگاه که نقشی کلیدی در جنگ آمریکا ایفا کرده است خارج کرد. مقام دوم نیز این اقدام را بخشی از یک «طرح پیچیده» و «راهبردی ترکیبی» در چارچوب جنگ نامتقارن ایران دانست که پنتاگون را ناچار به اتخاذ تدابیری شدید کرد. دونالد ترامپ روز دوشنبه در پاسخ به پرسشی درباره این بمب‌افکن‌ها اذعان کرد که «تهدیدهایی وجود داشت» و افزود که باقی ماندن این هواپیماها در آنجا تنها مشوقی برای انجام حمله می‌شد. ناتوانی در تأمین امنیت هواپیماهای آمریکایی در پایگاهی واقع در شمال غربی لندن، در شرایطی رخ می‌دهد که حملات به پایگاه‌ها و مواضع آمریکا در سراسر جهان رو به افزایش است. حملات پیچیده پهپادی و موشک‌های بالستیک ایران منجر به کشته و زخمی شدن نیروهای آمریکایی، به خطر افتادن جان شمار بسیاری دیگر، و آسیب دیدن یا نابودی تعداد زیادی از پایگاه‌های آمریکا در خاورمیانه شده است. برخی پایگاه‌های حیاتی چنان آسیب دیده‌اند که عملیات‌های آمریکا به‌شدت مختل شده و به گفته مقام دوم، «وضعیت و کارایی پایگاه‌ها در منطقه ممکن است هرگز به حالت قبل بازنگردد.» این حملات همچنین تأسیسات مشترکی را که توسط متحدان ایالات متحده اداره می‌شوند، هدف قرار داده‌اند. اولین مقام آمریکایی مدعی شد که ایران استراتژی «همه یا هیچ» (قمار نهایی) را در پیش گرفته و بر این باور است که می‌تواند ویرانی اقتصادی را بیش از آنکه آمریکا بتواند بارِ جنگی شکست‌خورده و برنامه پرهزینه و دشوار محاصره دریایی و اسکورت کشتی‌ها در تنگه هرمز را تحمل کند، تاب بیاورد؛ آن هم در شرایطی که جهان با تلاطم اقتصادی ناشی از قیمت‌های سرسختانه و بالای سوخت دست‌به‌گریبان است؛ قیمت‌هایی که با وجود بازگشت جریان نفت سایر کشورهای حوزه خلیج فارس به روال عادی، همچنان به سطوح پیش از جنگ کاهش نیافته‌اند. خروج بمب‌افکن‌ها از پایگاه فیرفورد تنها چند روز پس از آن صورت گرفت که دولت بریتانیا شش مظنون را در ارتباط با حمله احتمالی به همان پایگاه بازداشت کرد. اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، مدعی شد که «شواهد قوی» مبنی بر نقش داشتن ایران در این حادثه وجود دارد. این افراد بعداً با قرار وثیقه آزاد شدند که این اقدام انتقاد ترامپ را برانگیخت. سپاه پاسداران در ماه ژوئیه هشدار داد که «هر پایگاهی که برای انجام حملات علیه خاک ایران مورد استفاده قرار گیرد، هدفی مشروع برای نیروهای ما محسوب می‌شود.» این نخستین باری نیست که ایالات متحده برای محافظت از دارایی‌های خود در برابر تهدید احتمالی ایران، دست به اقدامات فوری و اضطراری می‌زند. در ماه ژوئیه، ترامپ شخصاً سوار بر یک کامیون حمل غذا شد و با هواپیمایی نظامی از ترکیه خارج شد؛ این اقدام به دلیل نگرانی آمریکا از حمله احتمالی ایران به هواپیمای اختصاصی رئیس‌جمهور (ایر فورس وان) صورت گرفت. ترامپ پیش‌تر در جریان اجلاس ناتو در آنکارا مدعی شده بود که او «هدف شماره یک» ایران است. گزارش اخیر بازرس کل پنتاگون فاش کرد که حملات ایران «صدها ساختمان و سازه را در پایگاه‌های آمریکا در کویت، بحرین، قطر، امارات متحده عربی، عربستان سعودی، عراق، عمان و اردن در جریان این درگیری‌ها، دچار آسیب یا نابودی کرده است.» حمله پهپادی اول مارس به بندر «شعیبه» در کویت منجر به کشته شدن شش نیروی آمریکایی شد که مرگبارترین حمله شناخته‌شده ایران علیه پرسنل ایالات متحده در طول این جنگ محسوب می‌شود؛ همچنین ده‌ها نفر دیگر در این حادثه مجروح شدند. در ماه ژوئیه، حمله ایران به پایگاه هوایی «موفق سلطی» در اردن جان سه سرباز یگان‌های پدافند هوایی را گرفت. بر اساس تحلیلی که در ماه مارس توسط «موسسه خدمات متحد سلطنتی» (RUSI) منتشر شد، ایالات متحده و متحدانش تنها در ۱۶ روز نخست جنگ، بیش از ۱۱ هزار واحد مهمات از جمله مقادیر زیادی موشک‌های پدافندی مصرف کردند. بر اساس تحلیل «مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی»، حدود ۶۵ درصد از موشک‌های رهگیر «پاتریوت» در فاصله ماه‌های فوریه تا ژوئیه مصرف شدند و از مجموع ۲۳۳۰ فروند موجود پیش از آغاز جنگ، کمتر از ۸۳۰ فروند باقی ماند. تعداد موشک‌های رهگیر «تاد» (THAAD) نیز از بیش از ۴۵۰ فروند به کمتر از ۲۷۰ فروند کاهش یافت.