واکنش ولایتی به ادعا‌های وزیر خارجه آمریکا علیه تمدن ایران: «قاطرچی را که بگذاری صدر اعظم، وضع دربار از این بهتر نمی‌شود» / روبیو یک دوره اکابر تاریخ ایران بخواند که برای او از نان شب واجب‌تر است

فارس: علی اکبر ولایتی مشاور بین‌الملل رهبر انقلاب اسلامی در یادداشتی نوشت: باید از آقای روبیو خواست یک دوره اکابر تاریخ ایران بخواند که برای او از نان شب واجب‌تر است. متن یادداشت بدین شرح است: خدا رحمت کند آقای علی حاتمی، فیلمساز مشهور ایران را، ایشان در سال ۱۳۶۲ فیلم کمال‌الملک را ساخت. در بخشی ازاین فیلم، ناصرالدین‌شاه که از شلوغ شدن دربار ناراحت شده بود، خطاب به صدراعظم خود، علی‌اصغرخان امین‌السلطان، اتابک اعظم که مشغول فریاد کشیدن بود، گفت که: «قاطرچی را که بگذاری صدر اعظم، وضع دربار از این بهتر نمی‌شود!» مصداق امروز این نوع اطلاق به یک شخص پر مدعای بی‌سواد آقای مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا و سخنانش در سفر اخیر به یونان است که این‌جانب پیش‌ازاین نیز به آن پرداختم. روبیو در این سفر می‌خواهد با ارجاع به جنگ‌های ایران و یونان بر سعی واشنگتن برای بازتولید گفتمان «تقابل شرق و غرب» و بازسازی پیوند‌های گسسته شده میان ایالات متحده و اروپا بکوشد. بااین‌حال، استفاده از روایت‌های مجعول و بی‌پایه تاریخی برای حل مسائل پیچیده بین‌المللی امروزی، با انتقاد‌های متعددی روبه‌رو شده است. واقعیت و بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد تخریب شهر آتن و ارگ آکروپولیس توسط نیرو‌های هخامنشی در حدود سال ۴۸۰ پیش از میلاد حقیقت تاریخی اثبات‌شده‌ای است. با وجود این، تقلیل این نبرد به یک تجاوز یک‌طرفه، بدون در نظر گرفتن پیش‌زمینه آتش‌سوزی شهر سارد توسط آتنی‌ها، نادیده گرفتن پیچیدگی‌های جنگ‌های باستان است. بازخوانی گزینشی تاریخ باستان توسط این دیپلمات غربی بیش از آنکه متمرکز بر کشف حقیقت تاریخی باشد، ابزاری راهبردی برای هویت‌سازی، توجیه افزایش بودجه‌های نظامی و بازتنظیم مناسبات قدرت در عرصه ژئوپلیتیک معاصر است. ما باید در نقد نظرات این مورخ‌نما، وارد بحث‌های مهمی شویم. جنگ‌های ایران و یونان در سده پنجم پیش از میلاد (۴۹۹ تا ۴۴۹ پیش از میلاد) یکی از حساس‌ترین و سرنوشت‌سازترین برهه‌های تاریخ باستان است. بااین‌حال، برای بیش از بیست و پنج قرن، روایت این جنگ‌ها تقریباً به طور کامل متکی بر نوشته‌های مورخان یونانی، به‌ویژه پلوتارک، هرودوت، توسیدید و گزنفون بوده است. این انحصار در منبع‌شناسی سبب شد تا تاریخ‌نگاری غربی در طی قرون متمادی، روایاتی افسانه‌ای، یک‌طرفه و آکنده از سوگیری‌های ایدئولوژیک از این رویداد‌ها ارائه دهد. تاریخ‌نگاری‌ای که البته از سوی پژوهندگان حوزه تاریخ مورد تردید جدی قرار گرفته است نکته همین‌جا است. وقتی وزیر خارجه تاریخ‌ندانی همچون روبیو را بگذاری وزیر خارجه و برود یونان سخنرانی تاریخی – تمدنی بکند، وضع از این بهتر نمی‌شود!