به گزارش توتمنیوز، این خبر بر پایه اطلاعات منتشرشده از سوی انتخاب تنظیم شده است.
استرس بخشی از زندگی روزمره است، اما گاهی شدت آن افزایش مییابد و احساس فشار و آشفتگی ایجاد میکند. در این شرایط، افکار ممکن است با سرعت بیشتری پیش بروند، بدن منقبض شود و مسائل کوچک دشوارتر از حد معمول به نظر برسند. مجموعهای از عادتهای ساده میتواند به فرد کمک کند برای مدتی از فشار فاصله بگیرد و آرامتر فکر کند. یکی از این روشها، آرام و عمیق نفس کشیدن است. هنگام استرس، تنفس ممکن است سریع و سطحی شود. نشستن در وضعیتی راحت، نفس کشیدن آهسته از بینی و بیرون دادن آرام هوا برای چند دقیقه، توجه را از افکار پراکنده به لحظه حال برمیگرداند. در این تمرین نیازی به استفاده از روش پیچیدهای نیست و هدف، آرامتر و کنترلشدهتر شدن تنفس است. فاصله گرفتن کوتاه از موقعیت نیز میتواند مفید باشد. فرد میتواند برای چند دقیقه از میز کار دور شود، تلفن همراه را کنار بگذارد، کمی قدم بزند یا در مکانی آرام بنشیند. این وقفه ممکن است کمک کند پس از بازگشت به موضوع، تصمیمگیری درباره گام بعدی آسانتر شود. استرس علاوه بر ذهن، بدن را هم تحت تأثیر قرار میدهد و ممکن است موجب انقباض شانهها، گردن، فک و دستها شود. توجه به این نواحی، رها کردن شانهها و فک و انجام حرکات کششی آرام میتواند به کاهش تنش کمک کند. آرامسازی تدریجی عضلات، یعنی منقبض و سپس رها کردن گروههای مختلف عضلانی، روش دیگری است که در این زمینه پیشنهاد شده است. تمرکز همزمان بر چند کار میتواند فشار را بیشتر کند. به همین دلیل، انتخاب یک کار ساده و قابل انجام و پیش بردن آن پیش از رفتن سراغ کار بعدی توصیه میشود. نوشتن کارهایی که فعلاً امکان انجامشان وجود ندارد نیز میتواند از مرور مداوم آنها در ذهن جلوگیری کند. پیادهروی آرام، حتی برای چند دقیقه، راه دیگری برای تغییر محیط و فاصله گرفتن موقت از افکار استرسزا به شمار میرود. همچنین خاموش کردن موقت اعلانهای تلفن همراه، ایمیلها و شبکههای اجتماعی یا پاسخ دادن با کمی تأخیر به درخواستهای دیگران، میتواند محرکهای محیطی را کاهش دهد. صحبت با فردی مورد اعتماد نیز ممکن است احساس حمایت ایجاد کند. در چنین گفتوگویی، همیشه لازم نیست طرف مقابل راهحل ارائه دهد و گاهی بیان کردن عامل ناراحتی بهتنهایی میتواند شرایط را قابلتحملتر کند. اگر استرس بهطور مداوم بر خواب، خلقوخو، کار یا روابط اثر بگذارد، مراجعه به متخصص سلامت روان یا پزشک توصیه میشود.
