آیا میزان قند و شکری که پیش از تولد و در سالهای ابتدایی زندگی دریافت میکنیم، میتواند حدود نیم قرن بعد بر سلامت بدن تأثیر بگذارد؟ به گزارش انتخاب و به نقل از ساینسالرت؛ مطالعهای جدید نشان میدهد افرادی که دوران جنینی و سالهای نخست زندگیشان با محدودیت مصرف قند و شکر در بریتانیا همزمان بوده است، در دهه ۵۰ زندگی از نظر زیستی جوانتر از افرادی هستند که در معرض این محدودیت قرار نداشتهاند. این پژوهش که در مجله علمی «Nature Communications» منتشر شده، اطلاعات ۵۴ هزار و ۲۰۱ نفر را بررسی کرده است. پژوهشگران از یک اتفاق تاریخی برای مطالعه تأثیر تغذیه در اوایل زندگی استفاده کردند: سهمیهبندی قند و شکر در بریتانیا که در سپتامبر ۱۹۵۳ به پایان رسید. در دوران سهمیهبندی، خانوادهها اجازه داشتند فقط مقدار محدودی قند و شکر خریداری کنند. پس از لغو این محدودیتها، مصرف شکر بهسرعت افزایش یافت. در نتیجه، کودکانی که تنها چند سال اختلاف سنی داشتند، در شرایط تغذیهای متفاوتی رشد کردند. پژوهشگران بهویژه روی هزار روز نخست زندگی، یعنی دوران بارداری تا حدود دو سالگی کودک، تمرکز کردند؛ دورهای حساس که در آن اندامهای بدن شکل میگیرند و سیستمهای تنظیم قند خون، سوختوساز و پاسخهای هورمونی تکامل پیدا میکنند. نتایج نشان داد هرچه افراد مدت بیشتری در دوران جنینی و نوزادی در معرض سهمیهبندی قند و شکر قرار گرفته بودند، سن زیستی آنها در بزرگسالی کمتر بود. در افرادی که هم در دوران جنینی و هم در دو سال نخست زندگی با این محدودیت مواجه بودند، سن زیستی بهطور متوسط حدود پنج ماه کمتر از مقدار مورد انتظار برای سن واقعیشان بود. این اختلاف در افرادی که فقط در دوران جنینی در معرض سهمیهبندی بودند، حدود سه ماه گزارش شد. برای محاسبه سن زیستی، دانشمندان از آزمایشهای خون افراد در دهه ۵۰ زندگی استفاده کردند. این ارزیابی شامل شاخصهایی مانند قند خون، نشانگرهای التهاب و ویژگیهای سلولهای خونی بود که میتوانند اطلاعاتی درباره وضعیت عمومی بدن و خطر ابتلا به بیماریها ارائه دهند. این ارتباط در زنان و مردان مشاهده شد، اما در زنان قویتر بود. پژوهشگران همچنین سوابق پزشکی شرکتکنندگان را بررسی کردند. نتایج نشان داد افرادی که در دوران جنینی و سالهای ابتدایی زندگی در معرض سهمیهبندی قند و شکر قرار داشتند، در سالهای بعد ۱۷ درصد کمتر در معرض ابتلا به آب مروارید و ۲۲ درصد کمتر در معرض بیماری مزمن کلیه قرار گرفتند. دانشمندان احتمال میدهند شرایط تغذیهای در دوران جنینی و نوزادی بتواند بر تنظیم قند خون، عملکرد هورمونها و رشد اندامها تأثیر بگذارد؛ تغییراتی که ممکن است اثرات آن تا بزرگسالی باقی بماند. با این حال، هنوز مشخص نیست این ارتباط دقیقاً از چه سازوکاری ناشی میشود. همچنین این پژوهش ارتباط روشنی میان سهمیهبندی قند و شکر در اوایل زندگی با کاهش خطر آب سیاه، تحلیل ماکولا، پوکی استخوان یا زوال عقل پیدا نکرد. پژوهشگران تأکید میکنند این نتایج به معنای اثبات تأثیر مستقیم کاهش مصرف قند بر افزایش طول عمر نیست. اختلاف پنجماهه در سن زیستی نیز به این معنا نیست که افراد پنج ماه بیشتر عمر میکنند؛ بلکه نشاندهنده تفاوت در شاخصهای زیستی بدن در زمان انجام آزمایش است. این مطالعه شواهد تازهای درباره اهمیت تغذیه در دوران بارداری و دو سال نخست زندگی ارائه میدهد و نشان میدهد شرایط تغذیهای این دوره حساس ممکن است تا چند دهه بعد با سلامت بدن ارتباط داشته باشد. این پژوهش در مجله Nature Communications منتشر شده است.
سهمیهبندی قند و شکر در کودکی با جوانتر ماندن بدن در دهه ۵۰ زندگی ارتباط دارد
آیا میزان قند و شکری که پیش از تولد و در سالهای ابتدایی زندگی دریافت میکنیم، میتواند حدود نیم قرن بعد بر سلامت بدن تأثیر بگذارد؟ به گزارش انتخاب و به نقل از ساینسالرت؛ مطالعهای جدید نشان میدهد افرادی که دوران جنینی…
wetosadmin
3 دقیقه مطالعه
کد خبر: 32,071
نویسنده
wetosadmin
ادامه این پرونده