به گزارش توتمنیوز، این خبر بر پایه اطلاعات منتشرشده از سوی شبکه شرق تنظیم شده است.
شبکه شرق در تحلیلی درباره مسیر آینده صنعت خودروسازی ایران، رونمایی ایرانخودرو از دکترین «تویوتای ایران» را نشانهای از احتمال تغییر رویکرد این شرکت دانسته است. بر اساس این تحلیل، این رویکرد میتواند به معنای فاصله گرفتن از ایده تولید خودروی ارزان و تمرکز بیشتر بر کیفیت، ایمنی و کاهش هزینههای نگهداری باشد. در این متن، آغاز پروژه خودروی ارزان به سالهای ابتدایی دهه ۱۳۸۰ و پس از توقف تولید پیکان نسبت داده شده است. به نوشته شرق، نگرانی درباره جایگزین کردن خودرویی ارزان و در عین حال باکیفیت، به سیاستهایی انجامید که در عمل با محدودیتهای اقتصادی و صنعتی سازگار نبودند. تندر ۹۰، روآ و RD از جمله نمونههایی هستند که در تحلیل به آنها اشاره شده است. درباره تندر ۹۰، تأخیر در اجرای قرارداد با رنو و افزایش نرخ ارز از عواملی عنوان شده که قیمت نهایی آن را از محدوده خودروهای ارزان خارج کرد. تحلیل شرق، قیمتگذاری دستوری را یکی دیگر از عوامل تضعیف صنعت خودرو میداند. بر اساس این روایت، الزام خودروسازان به فروش محصولات با قیمتهایی جدا از هزینه تمامشده، فشار مالی بر شرکتها را افزایش داد و منابع لازم برای تحقیق و توسعه، نوسازی خطوط تولید و سرمایهگذاری فناوری را کاهش داد. متن همچنین میگوید این شرایط، در کنار تحریمها، محدودیت مبادلات مالی، خروج برندهای جهانی و بیثباتی مدیریتی، به کاهش کیفیت محصولات و افزایش مشکلات بازار منجر شد. در ادامه، پیامدهایی مانند فاصله میان قیمت کارخانه و بازار، ورود دلالان، شکلگیری صف تقاضا و برگزاری قرعهکشیهای فروش خودرو بررسی شده است. از نگاه نویسنده، مصرفکنندگانی که توان رقابت با دلالان را نداشتند، در مواردی ناچار شدند خودرو را با قیمتی بالاتر از نرخ رسمی از بازار تهیه کنند. این تحلیل دو مسیر را پیش روی صنعت خودرو قرار میدهد: افزایش واردات یا ارتقای کیفیت تولید داخلی. واردات، با وجود آنکه از سوی برخی کارشناسان و فعالان اقتصادی راهی برای افزایش رقابت و بهبود کیفیت دانسته شده، بهدلیل کاهش درآمد ارزی، هزینههای حملونقل، تعرفهها و قیمت بالای خودروهای باکیفیت، برای بخش بزرگی از جامعه دسترسپذیر ارزیابی نشده است. متن همچنین به نبود نمایندگی رسمی، گارانتی، خدمات دورهای و قطعات یدکی برندهای جهانی در ایران اشاره میکند. راهکار دوم، دکترین اعلامشده از سوی مدیریت فعلی ایرانخودرو است که در متن با عنوان «تویوتای ایرانی» معرفی شده است. یکی از معیارهای مطرحشده برای این رویکرد، نیاز نداشتن خودرو به تعویض قطعات اصلی تا دستکم ۱۰۰ هزار کیلومتر، جز اقلام مصرفی، است. شرق مینویسد اجرای این سیاست ممکن است در کوتاهمدت قیمت خودرو را افزایش دهد، اما هدف آن کاهش هزینه نگهداری و افزایش عمر مفید خودرو در بلندمدت است. به نوشته این رسانه، تحقق چنین برنامهای به اصلاح نظام قیمتگذاری و پذیرش هزینه واقعی تولید خودروی باکیفیت وابسته خواهد بود.
