خبر فوری
اجتماعی

بوی سرکه ای عرق؛ ۱۰ علت احتمالی و راه های کنترل آن

عصرایران- تغییر بوی بدن همیشه نشانه بیماری نیست. عرق به خودی خود معمولا بوی مشخصی ندارد، اما باکتری های طبیعی سطح پوست با تجزیه ترکیبات موجود در عرق و چربی پوست می توانند بوی نامطبوع ایجاد کنند. گاهی این بو حالت ترش،…

عصرایران- تغییر بوی بدن همیشه نشانه بیماری نیست. عرق به خودی خود معمولا بوی مشخصی ندارد، اما باکتری های طبیعی سطح پوست با تجزیه ترکیبات موجود در عرق و چربی پوست می توانند بوی نامطبوع ایجاد کنند. گاهی این بو حالت ترش، تند یا شبیه سرکه دارد. تغییرات هورمونی، استرس، نوع تغذیه و بعضی عفونت های پوستی از عوامل احتمالی این وضعیت هستند. در موارد کمتری نیز بیماری های زمینه ای یا اختلالات متابولیک می توانند در تغییر بوی بدن نقش داشته باشند. عرق چگونه بو می گیرد؟ بدن دو نوع اصلی غده عرق دارد: غدد اکرین: در بیشتر قسمت های بدن پراکنده هستند و عرق رقیق و عمدتا بی بویی تولید می کنند که وظیفه اصلی آن تنظیم دمای بدن است. غدد آپوکرین: بیشتر در زیر بغل و نواحی تناسلی قرار دارند و ترشحات غلیظ تری تولید می کنند. باکتری های سطح پوست این ترشحات را تجزیه می کنند و ترکیبات بودار به وجود می آورند. بنابراین، بوی بدن بیشتر حاصل تعامل ترشحات پوستی با میکروب های طبیعی سطح پوست است، نه صرفا خود عرق. ۱۰ علت احتمالی بوی سرکه ای عرق ۱. مصرف برخی غذاها و ادویه ها سیر، پیاز، کاری و بعضی ادویه ها حاوی ترکیباتی هستند که پس از جذب و سوخت و ساز می توانند بر بوی بدن تاثیر بگذارند. واکنش افراد به این مواد یکسان نیست. ۲. مصرف گوشت و لبنیات برخی ترکیبات غذایی ممکن است در تغییر بوی بدن نقش داشته باشند، اما شواهد درباره ارتباط مستقیم مصرف گوشت و لبنیات با بوی سرکه ای عرق محدود است. ۳. استرس و اضطراب استرس می تواند غدد آپوکرین را فعال کند. ترشحات این غدد در تماس با باکتری های پوست تجزیه می شوند و ممکن است بوی بدن را تغییر دهند. ۴. تغییرات هورمونی بلوغ، بارداری، قاعدگی و یائسگی می توانند بر میزان تعریق و ترکیب ترشحات پوستی تاثیر بگذارند و بوی بدن را تغییر دهند. ۵. فعالیت باکتری های پوستی باکتری هایی مانند کورینه باکتریوم با تجزیه ترکیبات عرق می توانند بوی تند یا ترش ایجاد کنند. این موضوع به ویژه در نواحی گرم و مرطوب بدن اهمیت دارد. ۶. تریکومایکوز تریکومایکوز یک عفونت باکتریایی سطحی است که معمولا موهای زیر بغل را درگیر می کند. ایجاد رسوبات چسبنده روی موها، تغییر رنگ و بوی نامطبوع از نشانه های احتمالی آن هستند. ۷. تعریق بیش از حد هایپرهیدروز یا تعریق بیش از حد به تنهایی لزوما باعث بوی بد نمی شود، اما رطوبت مداوم پوست می تواند شرایط را برای رشد میکروب ها و ایجاد بوی نامطبوع فراهم کند. ۸. دیابت کنترل نشده در شرایطی مانند کتواسیدوز دیابتی، بدن به دلیل کمبود انسولین کافی شروع به تجزیه شدید چربی می کند و ترکیبات کتونی تولید می شوند. این وضعیت ممکن است بوی میوه ای یا شبیه استون در تنفس ایجاد کند؛ نه اینکه بوی سرکه ای عرق، نشانه معمول دیابت باشد. ۹. بیماری های کلیوی و کبدی در بیماری های پیشرفته کلیه یا کبد، تغییر بوی تنفس و گاهی بوی بدن ممکن است رخ دهد. با این حال، بوی سرکه ای عرق به تنهایی شاخص قابل اعتمادی برای تشخیص این بیماری ها نیست. ۱۰. تری متیل آمینوریا این اختلال متابولیک نادر باعث تجمع ماده ای به نام تری متیل آمین در بدن می شود. بوی مشخص آن بیشتر شبیه ماهی فاسد است و ممکن است در عرق، ادرار و تنفس احساس شود. چگونه بوی نامطبوع عرق را کاهش دهیم؟ در بسیاری از موارد، رعایت چند نکته ساده به کنترل بوی بدن کمک می کند: استحمام منظم: شست وشوی روزانه، به ویژه در نواحی زیر بغل و کشاله ران، به کاهش تجمع عرق و باکتری های سطح پوست کمک می کند. استفاده از ضدتعریق: ضدتعریق ها با کاهش ترشح عرق، رطوبت پوست را کمتر می کنند. دئودورانت ها نیز با کاهش یا پوشاندن بوی نامطبوع به کنترل بوی بدن کمک می کنند. این دو محصول عملکرد متفاوتی دارند. تعویض لباس: لباس های عرق کرده را زودتر تعویض کنید و پس از شست وشو کاملا خشک کنید. انتخاب لباس مناسب: لباس های نخی و آزاد برای استفاده روزمره مناسب هستند. هنگام ورزش نیز استفاده از لباس های رطوبت گیر می تواند به کاهش تجمع عرق کمک کند. بررسی رژیم غذایی: اگر متوجه ارتباط میان مصرف یک غذای خاص و تغییر بوی بدن شده اید، کاهش مصرف آن را امتحان کنید. مدیریت استرس: فعالیت بدنی منظم، تمرین تنفس و روش های آرام سازی می توانند به کنترل تعریق ناشی از استرس کمک کنند. درمان های پزشکی بوی نامطبوع عرق اگر تغییرات بهداشتی و استفاده از محصولات معمول نتیجه بخش نباشد، پزشک می تواند علت را بررسی و درمان مناسب را پیشنهاد کند. آنتی بیوتیک ها: در صورت وجود عفونت باکتریایی پوست، ممکن است داروهای موضعی یا خوراکی تجویز شوند. ضدتعریق های قوی تر: فرآورده های حاوی آلومینیوم کلراید با تجویز پزشک می توانند برای تعریق بیش از حد استفاده شوند. تزریق بوتاکس: تزریق سم بوتولینوم در نواحی مشخص، مانند زیر بغل، می تواند فعالیت غدد عرق را به طور موقت کاهش دهد. ترمولیز مایکروویو: این روش با استفاده از انرژی مایکروویو بخشی از غدد عرق زیر بغل را تخریب می کند و برای برخی افراد مبتلا به تعریق شدید کاربرد دارد. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ اگر بوی بدن به طور ناگهانی تغییر کرده، تعریق شما بدون دلیل مشخص افزایش یافته یا بوی نامطبوع با وجود رعایت بهداشت ادامه دارد، بهتر است برای بررسی علت به پزشک مراجعه کنید. همچنین بروز تشنگی و ادرار زیاد همراه با بوی میوه ای تنفس، تهوع، استفراغ یا تنفس غیرعادی می تواند نشانه کتواسیدوز دیابتی باشد و به ارزیابی اورژانسی نیاز دارد. باید توجه داشت که بوی سرکه ای عرق به تنهایی نشانه دیابت، بیماری کلیوی یا سرطان نیست و تشخیص بیماری های زمینه ای به بررسی علائم و آزمایش های مناسب نیاز دارد. این مطلب به منزله تشخیص پزشکی نیست و صرفا با هدف اطلاع رسانی تهیه شده است.

نویسنده

wetosadmin

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود.