مرتضی رضایی؛ خبرنگار اعزامی خبرآنلاین به بازی‌های آسیایی ناگویا – در جریان بازی‌های آسیایی، چیزی بیش از رقابت‌های ورزشی به چشم می‌آید؛ ژاپنی‌ها انگار فرصتی پیدا کرده‌اند تا بار دیگر خودشان را نه فقط به‌عنوان یک کشور پیشرفته و مدرن، بلکه به‌عنوان سرزمینی با ریشه‌های عمیق فرهنگی به جهان نشان دهند.
ژاپن برای بسیاری از مردم جهان، یادآور فناوری، قطارهای سریع‌السیر، شهرهای فوق‌مدرن، ربات‌ها، صنعت و نظم است. کشوری که در بسیاری از حوزه‌ها تصویری از آینده را به نمایش می‌گذارد. اما هم‌زمان، در ناگویا، کاملا مشخص است که چقدر آگاهانه روی بخش دیگری از هویت خود تأکید می‌کند؛ سنت.
از پوشش و معماری گرفته تا آیین‌ها، موسیقی، غذا، نمادهای فرهنگی و شیوه برگزاری بعضی مراسم، نشانه‌هایی از ژاپن سنتی، مرتب در کنار تصویر ژاپن مدرن قرار می‌گیرند.
شاید نکته جالب همین تضاد ظاهری باشد؛ کشوری که می‌توانست یک رویداد بین‌المللی را کاملاً با زبان مدرن و تکنولوژیک خودش برگزار کند، ترجیح می‌دهد بخشی از گذشته‌اش را هم به صحنه بیاورد.
اما شاید این تضاد، اصلاً تضاد نباشد.
یکی از ویژگی‌های جالب ژاپن همین توانایی در کنار هم قرار دادن دو تصویر متفاوت است، ژاپنی که به آینده نگاه می‌کند و ژاپنی که گذشته‌اش را فراموش نمی‌کند.
در بسیاری از کشورهای مدرن، با گذشت زمان ممکن است سنت‌ها بیشتر به موزه‌ها، جشن‌های محلی یا خاطرات نسل‌های قدیمی محدود شوند. اما در ژاپن، سنت هنوز می‌تواند بخشی از تصویری باشد که یک کشور مدرن از خودش به جهان ارائه می‌دهد.
به همین دلیل، آنچه در ناگویا دیده می‌شود فقط نمایش چند رسم قدیمی نیست. انگار یک پیام فرهنگی هم در پس آن وجود دارد که می‌گوید: ما مدرن شده‌ایم، اما قرار نیست برای مدرن بودن، گذشته‌مان را فراموش کنیم و شاید همین ترکیب، یکی از جذاب‌ترین بخش‌های هویت ژاپن امروز باشد؛ کشوری که می‌تواند هم‌زمان نماد آینده باشد و با افتخار، نشانه‌هایی از قرن‌ها گذشته خود را به نمایش بگذارد.
۲۵۱ ۲۵۱