به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ ماهعسل جواد نکونام در تراکتور ظاهراً خیلی زودتر از آنچه تصور میشد به پایان رسیده. تیمی که فصل را با ۴ پیروزی متوالی و بدون دریافت حتی یک گل آغاز کرده بود، حالا در فاصله کوتاهی دومین شکست پیاپی خود را تجربه کرده و نشانههای نگرانکنندهای در عملکردش دیده میشود، شکستهایی که این بار فقط به حساب بدشانسی یا یک روز بد نمیتوان گذاشت.
تراکتور در دیدار برابر شباب الاهلی یک بار دیگر نشان داد که وقتی قرار است مقابل تیمی با کیفیت و سازمانیافتگی بیشتر قرار بگیرد، نقاط ضعفش خودش را عریانتر نشان میدهد. شکست مقابل شباب الاهلی، دومین باخت متوالی تراکتور بود و همین اتفاق باید برای کادر فنی این تیم یک زنگ خطر جدی باشد.
یکی از مهمترین مشکلات تراکتور در دبی، فقدان وینگر تخصصی بود. تیم نکونام عملاً ابزار لازم برای بازی از کنارهها را در اختیار نداشت و وقتی مهدی ترابی مصدوم است و مهدی هاشمنژاد نیز هنوز به ترکیب اصلی بازنگشته، مشخص شد که برای این ۲ غیبت، جایگزین مناسبی در نظر گرفته نشده. ترابی و هاشمنژاد شاید دو بازیکن باشند، اما مسئله بزرگتر از غیبت ۲ نفر است؛ تراکتور برای بازی در کنارهها گزینه کافی ندارد. ۴ هافبک تراکتور در دبی، ترکیبی نبودند که بتواند عرض لازم را به بازی بدهد. زائرکاظمینی قابلیت نزدیک شدن به خط را داشت، اما هلیلوویچ، حسینی و خامروبکوف عمدتاً بازیکنان میانی هستند. نتیجه هم کاملا قابل مشاهده بود. تراکتور در بسیاری از دقایق از کنارهها بیخطر بود و برای ایجاد موقعیت، راهی جز بازی از مرکز زمین نداشت. اما مشکل فقط بالها نیست.
قلب دفاع تراکتور هم در این مسابقه زنگ خطر را به صدا درآورد. شجاع خلیلزاده یکی از ضعیفترین نمایشهای خود را ارائه کرد و در صحنه گل شباب الاهلی نیز نقش اصلی را داشت. طبق آمار منتشرشده از بازی، شجاع حتی عنوان ضعیفترین بازیکن زمین را به خود اختصاص داد. آماری که وقتی کنار اشتباه تعیینکننده او در گل خورده قرار میگیرد، تصویر نگرانکنندهتری ایجاد میکند. این دومین اشتباه متوالی شجاع هم بود. مدافع باتجربه تراکتور در بازی لیگ برابر استقلال خوزستان نیز در صحنهای مقابل عارف رستمی جا ماند و حالا در دبی هم یک اشتباه اثرگذار دیگر از او دیده شد. ۲ بازی، ۲ اشتباه مهم، آن هم از بازیکنی که قرار است یکی از ستونهای اصلی خط دفاع تراکتور باشد. این یعنی تراکتور حالا فقط مشکل گلزنی یا ساخت موقعیت ندارد، در ۲ نقطه حیاتی زمین، یعنی کنارهها و قلب دفاع، علامت سؤالهای جدی شکل گرفته.
نکته عجیبتر اینکه تراکتور فصل را با نمایشهایی آغاز کرد که همه را به تحسین واداشت. ۴ بازی، ۴ برد، ۱۲ امتیاز و دروازهای که بسته مانده بود. اما حالا ۲ شکست متوالی، آن تصویر بینقص را بهسرعت تغییر داده.
البته هنوز برای صدور حکم درباره تراکتور نکونام زود است؛ اما برای هشدار دادن، نه. زنگ خطر اما به صدا درآمده. نکونام اگر میخواهد تراکتور همچنان در قامت یک مدعی جدی باقی بماند، باید برای این ضعفها راهحل پیدا کند. بازگشت هاشمنژاد میتواند بخشی از مشکل کنارهها را حل کند، اما حتی با بازگشت او نیز تراکتور به نفرات بیشتری در جناحین نیاز دارد. در قلب دفاع هم شرایط شجاع و سایر مدافعان باید با دقت بیشتری بررسی شود. تیمی که قرار است در چند جبهه بجنگد، نمیتواند برای هر پست فقط به یک یا ۲ گزینه وابسته باشد. تراکتور وینگر میخواهد، دفاع مطمئن میخواهد و مهمتر از همه، نشانههای بحران را باید پیش از آنکه به بحران واقعی تبدیل شوند، جدی بگیرد.
ماهعسل نکو در تبریز با ۴ برد رویایی آغاز شد، اما با ۲ شکست متوالی، خیلی زود وارد مرحلهای شده که دیگر خبری از آن آرامش ابتدایی نیست. حالا نوبت نکونام است که نشان دهد تراکتور فقط در روزهای خوب برنده نیست و برای روزهای سخت هم نسخهای روی نیمکت دارد.
253 258
