مستند «فراموش‌شده»؛ نماینده ایران در اجلاس اقلیمی کاپ می‌شود

فیلم مستند «فراموش‌شده» به کارگردانی مهدی افشارنیک، با موضوع میدان‌های نفتی و تالاب هورالعظیم، به‌عنوان نماینده ایران در اجلاس اقلیمی کاپ معرفی شده است. قرار است این فیلم جمعه‌شب، در حاشیه این اجلاس، به نمایش درآید. به گزارش عصر ایران، مهدی افشارنیک، کارگردان این مستند، با اعلام این خبر گفت هیئت ایرانی از جمله شینا انصاری رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران در اجلاس حضور دارند. به گفته افشارنیک، مستند «فراموش‌شده» پیش از این برای حضور در سه جشنواره بین‌المللی ونکوور کانادا، لندن و توکیو پذیرفته شده و اکنون به‌عنوان نماینده سیمای مستند ایران در اجلاس اقلیمی کاپ حضور خواهد داشت. این فیلم با حمایت مالی شرکت ملی نفت ایران ساخته شده است. «فراموش‌شده» با نگاهی فراتر از مرزهای ایران، مسئله هورالعظیم را در پیوند با سیاست‌های آبی، کشاورزی و توسعه نفتی در منطقه بررسی می‌کند. این مستند ضمن پرداختن به مسئله حقابه ایران و تأثیر فعالیت‌های نفتی بر تالاب، به نقش سیاست‌های کشاورزی و توسعه کشت نیشکر هم می‌پردازد. یکی از محورهای اصلی فیلم، بررسی سرنوشت مشترک منابع آبی در منطقه و تأثیر تصمیم‌های کشورهای همسایه بر وضعیت تالاب‌ها و رودخانه‌هاست. به همین منظور، گروه سازنده در عراق و ترکیه هم به تحقیق و تصویربرداری پرداخته و دیدگاه کارشناسان، متخصصان و اندیشمندان حوزه آب و محیط زیست این کشورها را ثبت کرده است. در بخش مربوط به عراق، تصاویر متنوعی از دجله و فرات، بغداد، اربیل و منطقه قرنه به نمایش درمی‌آید. همچنین فیلم به پیامدهای سدسازی ترکیه بر رودخانه دجله می‌پردازد و با حضور در محدوده سد ایلیسو، یکی از مهم‌ترین سدهای احداث‌شده بر این رودخانه، تأثیر کاهش جریان آب بر پایین‌دست را بررسی می‌کند. در این بخش، دیدگاه متخصصان ترک هم درباره پیامدهای این پروژه مطرح شده است. کاوه مدنی هم از جمله کارشناسانی است که در این مستند درباره ابعاد مختلف بحران آب و محیط زیست منطقه صحبت می‌کند. افشارنیک معتقد است مسئله هورالعظیم را نمی‌توان صرفاً در محدوده جغرافیایی ایران بررسی کرد. سرنوشت این تالاب با سیاست‌های آبی و توسعه‌ای چند کشور گره خورده و احیای آن بدون همکاری منطقه‌ای امکان‌پذیر نیست. به گفته کارگردان، پیام اصلی مستند این است که تا زمانی که نگاه‌های امنیتی و سیاسی بر مسائل زیست‌محیطی غلبه داشته باشند و کشورهای منطقه نتوانند به همزیستی و همکاری واقعی در مدیریت منابع آب برسند، نمی‌توان به احیای هورالعظیم و حل بحران‌های محیط زیستی منطقه امیدوار بود.