حقایق جالب درباره عادت خواب کریستیانو رونالدو

لیتل‌هیلز در زمینه کمک به ورزشکاران برای تبدیل خواب به بخش مهم‌تری از تمرین و ریکاوری تخصص دارد. فعالیت‌های او شامل ارائه برنامه‌های خواب، چرت‌های روزانه، بهینه‌سازی محیط اتاق خواب، انتخاب تشک، نورپردازی و مدیریت زمان استراحت در کنار برنامه‌های فشرده ورزشی می‌شود. او با چندین باشگاه بزرگ از جمله لیورپول، منچستریونایتد، آرسنال، منچسترسیتی، رئال مادرید و چلسی و همچنین تیم ملی انگلیس همکاری داشته و یکی از متخصصان شناخته‌شده در زمینه خواب ورزشکاران به شمار می‌رود. رونالدو را نمی‌توان با هیچ ورزشکار دیگری مقایسه کرد لیتل‌هیلز که پیش‌تر به چهره‌هایی مانند دیوید بکام، تیری آنری، سرخیو آگوئرو، پل اسکولز و بسیاری از ستاره‌های بزرگ دیگر مشاوره داده، در گفت‌وگویی درباره رونالدو صحبت کرد. به گفته او، رونالدو یک سر و گردن بالاتر از دیگران قرار دارد. آیا رونالدو پیش از شروع همکاری با شما هم به خواب خود اهمیت زیادی می‌داد یا شما تغییراتی را به او پیشنهاد کردید؟ «رونالدو ورزشکاری فراتر از هرگونه مقایسه بود. او به‌طور مداوم برای روش‌های ریکاوری وقت و هزینه صرف می‌کرد که سایر بازیکنان به آنها بی‌توجه بودند. با گسترش شبکه‌های اجتماعی، او به‌صورت علنی درباره عادت‌های خواب خود صحبت کرد؛ اینکه در چرخه‌های ۹۰ دقیقه‌ای می‌خوابد، روزانه پنج چرخه خواب دارد و درباره این موضوع در فضای مجازی پست منتشر می‌کند. طبیعتاً مردم تصور کردند این اطلاعات را از من گرفته است و هر روز صبح با مقاله‌هایی روبه‌رو می‌شدید که در آنها از من به‌عنوان مربی خواب کریستیانو رونالدو نام برده می‌شد. او هیچ‌وقت این ارتباط را رد نکرد و وکلایش هم برای جلوگیری از مطرح شدن این موضوع با من تماس نگرفتند. تصور می‌کنم اگر امروز با هم ملاقات کنیم، تأیید خواهد کرد که آن آموزش‌های اولیه را دریافت کرد، به کار گرفت و از آنها برای ساختن دوران حرفه‌ای فوق‌العاده موفقش استفاده کرد. فکر می‌کنم رونالدو از برخی روش‌های مداخله‌ای و بهینه‌سازی خواب به‌طور کامل استفاده کرده باشد، اما آن‌قدر باهوش است که تأثیر واقعی هرکدام را بسنجد. ممکن است با یک دستگاه ردیاب جدید یا یک روش مد روز روبه‌رو شود و از خودش بپرسد: «آیا این کار قرار است مشکل یا اضطراب تازه‌ای برایم ایجاد کند؟ ترجیح می‌دهم از راه دیگری آن را حل کنم.» او آن‌قدر هوشمند است که می‌تواند به یک روش جدید نگاه کند و بگوید: «برایم مهم نیست این روز‌ها چه چیزی مد شده؛ اگر به آن اعتماد نداشته باشم، از آن استفاده نمی‌کنم.» بازیکنان امروزی نمی‌توانند از انتقادات فرار کنند از سرعت و استقامت بدنی گرفته تا تصمیم‌گیری، ریکاوری و خطر مصدومیت، خواب نامناسب می‌تواند به‌شدت به سطح عملکرد یک ورزشکار آسیب بزند. لیتل‌هیلز توضیح می‌دهد که در فوتبال مدرن، تک‌تک جزئیات اهمیت دارند؛ به‌خصوص برای رونالدو که در ۴۱ سالگی همچنان به شکستن رکورد‌ها ادامه می‌دهد. خواب نامناسب چطور می‌تواند روی عملکرد بازیکنی در سطح رونالدو تأثیر بگذارد؟ آیا واقعاً ممکن است باعث افت عملکرد او شود؟ «درست همان‌طور که کریستیانو رونالدو پیش از مسابقه غذا‌های سنگین نمی‌خورد، چون می‌خواهد تمام عواملی را که وارد بدنش می‌شوند کنترل کند، بهینه‌سازی خواب هم به معنای کنترل متغیر‌ها برای رسیدن به عملکرد بهتر است. این کار به کنترل خشم، تصمیم‌گیری، هوشیاری، آگاهی محیطی و حتی احساسی که از نظر جسمانی هنگام حضور در زمین دارید کمک می‌کند؛ به‌خصوص حالا که همیشه دوربینی به سمت تک‌تک بازیکنان نشانه رفته است. فوتبال در این زمینه تغییرات زیادی داشته، چون امروزه اطلاعات و داده‌های بسیار بیشتری از بازیکنان جمع‌آوری می‌شود. آن ابزار کوچک به نام VAR را هم داریم، همه‌جا دوربین وجود دارد و میزان دخالت و نظارت بر بازیکنان، اعضای کادر فنی و مربیان باورنکردنی است. دیگر هیچ جایی برای پنهان شدن وجود ندارد؛ هیچ راه فراری نیست و شما نمی‌توانید این شرایط را کنترل کنید. فقط باید آن را بپذیرید و متوجه باشید که بیشتر اوقات، مردم نمی‌خواهند به شما تبریک بگویند و تشویقتان کنند؛ آنها می‌خواهند از شما انتقاد کنند و تمام کار‌هایی را که از یک مسابقه تا مسابقه بعد انجام می‌دهید، زیر ذره‌بین ببرند و تحلیل کنند.» از نظر نگرش به خواب و سلامت، چه چیزی رونالدو را از سایر فوتبالیست‌های سطح بالایی که با آنها کار کرده‌اید متمایز می‌کرد؟ «وقتی کریستیانو رونالدو به منچستریونایتد پیوست، دید که رایان گیگز چطور خودش را وقف فوتبال کرده است. رونالدو خیلی زود این طرز فکر را در پیش گرفت که تمام توصیه‌های مربیان و متخصصان را یاد بگیرد و به‌طور فعال به دنبال روش‌های جدیدی برای پیشرفت باشد. وقتی آنچلوتی به پاری‌سن‌ژرمن رفت و در نهایت سرمربی رئال مادرید شد، من به مرکز تمرینی رئال مادرید در والدبباس دعوت شدم. در آن زمان، آنها از بسیاری از باشگاه‌ها جلوتر بودند و ۸۰ اتاق اختصاصی برای بازیکنان داشتند که ورود به آنها فقط از طریق اثر انگشت امکان‌پذیر بود. ما تمام اتاق‌ها، فرایند‌ها و برنامه‌های روزمره آنها را بررسی کردیم. بخش عمده کار من با اعضای کادر باشگاه بود؛ آنها اطلاعات را ترجمه می‌کردند و در اختیار بازیکنان فوق‌ستاره قرار می‌دادند. در طول آن جلسات، رونالدو عمداً در فاصله چند متری ما تمرین می‌کرد. همیشه حضور داشت و به صحبت‌ها گوش می‌داد، چون من را از دوران حضورم در منچستریونایتد می‌شناخت. نکته جالب این بود که چند روز پس از شروع بازدید من، گرت بیل با مبلغ ۸۰ میلیون پوند به رئال مادرید پیوست. او به‌محض ورود به باشگاه درخواست کرد با من وقت بگذراند. سپس با پزشک تیم نشستیم تا تمام جزئیات را بررسی کنیم؛ باشگاهی جدید، کشوری جدید، فرهنگی جدید و یک راهبرد تازه برای خواب و ریکاوری.» قرص‌های خواب به یک مشکل تبدیل شده‌اند قرص‌های خواب می‌توانند به افراد کمک کنند راحت‌تر به خواب بروند، اما مشکل ورزشکاران این است که بیهوش بودن یا در خواب بودن برای چند ساعت، لزوماً به معنای داشتن خوابی باکیفیت و ترمیم‌کننده نیست. لیتل‌هیلز صریحاً درباره این موضوع صحبت کرده که بازیکنان جوان با مصرف قرص‌های خواب به روند ریکاوری خود آسیب می‌زنند که ممکن است دوران حرفه‌ای آنها را نابود کند. در میان تمام فوتبالیست‌هایی که با آنها کار کرده‌اید، بازیکنان معمولاً چه عادت‌های بدی دارند که بیش از همه تکرار می‌شود؟ «شاید انتظار داشته باشید نسل جدید بازیکنانی که پتانسیل بازی کردن تا اواخر دهه ۳۰ یا حتی ۴۰ زندگی‌شان را دارند، عادت‌های سالم‌تری در پیش بگیرند. اما آنها در دنیایی کاملاً متفاوت با دنیای رایان گیگز در دهه ۹۰ یا لیونل مسی و کریستیانو رونالدو در دهه ۲۰۱۰ زندگی می‌کنند. اگرچه مربیان و سرمربیان امروزه می‌توانند بیش از هر زمان دیگری داده و اطلاعات جمع‌آوری کنند، در واقع کنترل بسیار کمتری روی بازیکنان دارند. تا حدود سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶، دسترسی بدون نظارت به قرص‌های خواب وجود نداشت. به‌سادگی نمی‌توانستید به این دارو‌ها دسترسی پیدا کنید. اما حالا به لطف دسترسی اینترنتی، راه کاملاً باز شده و جلوگیری از این اتفاق فوق‌العاده دشوار است. هر زمان که ورزشکاران یا سازمان‌ها با من تماس می‌گرفتند، هدفشان همیشه بهبود عملکرد، سلامت، رفاه و هوشیاری بازیکنان بود. اما در نهایت شرایط تغییر کرد و باشگاه‌ها شروع کردند به اینکه از من بخواهند صرفاً برای جلوگیری از انجام رفتار‌های مخرب و غیرمفید بازیکنان به آنها کمک کنم. سعی می‌کنم به آنها بفهمانم که شاید یک قرص در همان لحظه احساس خوبی به آنها بدهد، اما با ادامه این عادت، نمی‌توانند بعد از ۲۵ سالگی همچنان در بالاترین سطح فوتبال بازی کنند. وقتی بازیکنی می‌گوید: «به نظر نمی‌رسد این کار به من آسیب بزند، فقط یک قرص خواب است»، به او می‌گویم به همین کار ادامه بده؛ اما ۱۲ ماه دیگر تو را در لیگ دسته چهارم انگلیس خواهم دید.»