دونالد ترامپ می‌خواهد آمریکا را به کشوری شبیه به خود تبدیل کند؛ کشوری که در آن، اعمال قدرت قهری در داخل و خارج از مرزها و پیشبرد سیاست‌ها بر مبنای معامله و منافع کوتاه‌مدت، جایگاه پررنگ‌تری پیدا کرده است. به گزارش فرارو به نقل از سی‌ان‌ان، سه پرونده جنجالی دولت ترامپ، از توافق نفتی با روسیه تا طرح پخش زنده اعدام یک مجرم و تشدید برخورد با مهاجران، پرسش‌هایی جدی درباره مسیر آینده آمریکا و جایگاه این کشور در جهان مطرح کرده‌اند. به نوشته استفن کولینسون، تحلیلگر این رسانه آمریکایی، این تحولات تنها به تصمیم‌های اجرایی دولت محدود نمی‌شوند؛ بلکه بازتابی از نگاه ترامپ به قدرت، منافع ملی و نقش آمریکا در نظم جهانی هستند. رأی‌دهندگان آمریکایی نیز در انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو فرصتی خواهند داشت تا درباره عملکرد او و تلاش‌هایش برای بازتعریف چهره دولت آمریکا داوری کنند. از پایان جنگ جهانی دوم، ایالات متحده خود را یکی از مدافعان اصلی دموکراسی معرفی کرده است. اما رویکردهای اخیر دولت ترامپ، به‌ویژه در قبال روسیه، مجازات اعدام و سیاست‌های مهاجرتی، این تصویر را با چالش‌هایی تازه روبه‌رو کرده است. سه پرونده جنجالی که چهره آمریکا را تغییر می‌دهند نخستین پرونده به توافق ترامپ برای تسهیل عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای جهانی مربوط می‌شود؛ اقدامی که می‌تواند فشار تحریم‌ها بر مسکو را کاهش دهد و برای ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، دستاوردی سیاسی به همراه داشته باشد. دومین موضوع، طرح پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، برای پخش زنده اعدام نیدال حسن، عامل تیراندازی مرگبار سال ۲۰۰۹ در پایگاه فورت هود است. این پیشنهاد با انتقادهایی درباره پیامدهای اخلاقی، حقوقی و بین‌المللی اعدام در ملأعام روبه‌رو شده است. پرونده سوم نیز به برخوردهای خشونت‌آمیز مأموران فدرال با مهاجران مربوط می‌شود؛ رویکردی که در تازه‌ترین نمونه، با تیراندازی مأموران اداره مهاجرت به یک شهروند جمهوری دومینیکن در نیویورک و زخمی شدن او در برابر فرزند خردسالش خبرساز شد. هر سه پرونده واکنش‌های سیاسی گسترده‌ای برانگیخته‌اند و پرسش‌هایی درباره حدود اختیارات رئیس‌جمهور، رعایت موازین قانونی و معیارهای رفتاری دولت آمریکا ایجاد کرده‌اند. با این حال، کولینسون تأکید می‌کند که ترامپ با چنین رویکردهایی به قدرت نرسیده که دیدگاه‌هایش را پنهان کرده باشد؛ او در دو انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شده و نماینده دیدگاه‌های میلیون‌ها آمریکایی است. انتخابات میان‌دوره‌ای؛ آزمونی برای میراث ترامپ انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در شرایطی برگزار می‌شود که افزایش هزینه‌های زندگی، گرانی مواد غذایی و مسکن، نگرانی‌ها درباره گسترش مراکز داده هوش مصنوعی و نارضایتی از جنگ با ایران، به موضوعاتی مهم در فضای سیاسی این کشور تبدیل شده‌اند. با این حال، اهمیت انتخابات پیش رو فراتر از مسائل اقتصادی روزمره است. حدود یک دهه از نخستین پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری می‌گذرد و این انتخابات می‌تواند نشانه‌ای از میزان حمایت سیاسی از تلاش او برای تعریف دوباره جایگاه آمریکا در قرن بیست‌ویکم باشد. توافق با روسیه، طرح پخش زنده اعدام و عملکرد مأموران مهاجرت، هر یک به شکلی متفاوت، این پرسش را مطرح می‌کنند که آیا رویکرد ترامپ در اعمال قدرت همچنان از پشتیبانی کافی برخوردار است یا اینکه هزینه‌های سیاسی آن در حال افزایش است. توافق با روسیه؛ امتیازی به پوتین برای مهار فشار اقتصادی؟ توافق دونالد ترامپ با ولادیمیر پوتین درباره عرضه گازوئیل روسیه به بازارهای بین‌المللی، نمونه‌ای از رویکرد «اول آمریکا» و تلاش رئیس‌جمهور برای استفاده از سیاست خارجی در جهت حل مشکلات داخلی است. این تصمیم می‌تواند بخشی از فشار تحریم‌هایی را که پس از حمله روسیه به اوکراین علیه اقتصاد مسکو اعمال شده‌اند، کاهش دهد. از نگاه منتقدان، چنین اقدامی علاوه بر تقویت موقعیت سیاسی پوتین، پیام نامطلوبی برای اوکراین و متحدان اروپایی آمریکا دارد؛ به‌ویژه در شرایطی که حملات روسیه به شهرها و زیرساخت‌های اوکراین ادامه دارد. این توافق همچنین ممکن است شکاف میان واشنگتن و متحدانش در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو، را عمیق‌تر کند. کشورهای اروپایی در ماه‌های اخیر نسبت به اقدامات روسیه، از جمله خرابکاری‌های منتسب به مسکو و نقض حریم هوایی برخی کشورهای این قاره، ابراز نگرانی کرده‌اند. در همین حال، درخواست ترامپ برای جایگزینی ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، نگرانی‌ها درباره نزدیک شدن مواضع واشنگتن به خواسته‌های کرملین را افزایش داده است. این نگرانی‌ها پیش‌تر نیز در پی تصمیم‌های دولت آمریکا درباره حمایت نظامی از اوکراین مطرح شده بودند. با این حال، تصمیم ترامپ را می‌توان از منظر فشارهای اقتصادی داخلی نیز بررسی کرد. فشار قیمت سوخت و هزینه‌های سیاسی جنگ با ایران افزایش قیمت سوخت، بخش کشاورزی آمریکا را تحت فشار قرار داده و به بالا رفتن هزینه تولید و قیمت مواد غذایی دامن زده است. جنگ آمریکا علیه ایران نیز در تشدید اختلال‌های اقتصادی و فشار بر بازار انرژی نقش داشته است. در چنین شرایطی، ترامپ برای نشان دادن اینکه در حال یافتن راه‌حل‌هایی برای کاهش هزینه‌های زندگی است، با فشار سیاسی فزاینده‌ای روبه‌روست. با این حال، هنوز روشن نیست که توافق با روسیه بتواند در کوتاه‌مدت کاهش محسوسی در قیمت‌ها ایجاد کند. تام اِمر، نماینده جمهوری‌خواه و رئیس اکثریت مجلس نمایندگان آمریکا، از این تصمیم دفاع کرده و آن را نمونه‌ای از تلاش ترامپ برای یافتن راه‌حل‌هایی خارج از چارچوب‌های متعارف دانسته است. در مقابل، مایک پنس، معاون پیشین رئیس‌جمهور آمریکا، با کاهش فشار اقتصادی بر روسیه مخالفت کرده است. او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس هشدار داد که واشنگتن نباید به ماشین جنگی پوتین کمک کند و باید در برابر تجاوز روسیه موضعی قاطع داشته باشد. اختلاف میان این دو دیدگاه، شکاف درون جریان جمهوری‌خواه را نیز نشان می‌دهد؛ شکافی میان رویکرد سنتی‌تر این حزب در قبال روسیه و سیاست خارجی معامله‌محور ترامپ. کولینسون معتقد است تعریف ترامپ از منافع آمریکا، بیش از آنکه بر حفظ اتحادهای دیرینه و اصول تثبیت‌شده سیاست خارجی استوار باشد، بر دستاوردهای فوری و محاسبات شخصی او متمرکز است. به نوشته او، هم‌زمانی توافق با روسیه با انتقاد ترامپ از دریافت نکردن جایزه صلح نوبل، بار دیگر توجه‌ها را به این رویکرد جلب کرده است. طرح پخش زنده اعدام؛ نمایش قدرت یا عبور از خطوط قرمز؟ دومین پرونده بحث‌برانگیز به پیشنهاد پیت هگست برای پخش زنده اعدام نیدال حسن، سرگرد پیشین ارتش آمریکا، مربوط می‌شود. حسن به دلیل کشتن ۱۳ نفر در تیراندازی سال ۲۰۰۹ در پایگاه فورت هود تگزاس محکوم شده است. اصل اجرای حکم اعدام موضوع اصلی مناقشه نیست؛ بحث بر سر این است که آیا پخش زنده اجرای حکم با اصول حقوقی و ارزش‌های مورد ادعای آمریکا سازگار است و چه پیامدهایی برای اعتبار این کشور در جهان خواهد داشت. هگست گفته است که مردم باید از طریق مشاهده اجرای حکم، پیامدهای چنین اقداماتی را درک کنند. این اظهارات نشان می‌دهد که او از استفاده علنی از قدرت کیفری دولت برای ارسال پیامی بازدارنده به جامعه حمایت می‌کند. با این حال، منتقدان معتقدند تبدیل اعدام به یک نمایش عمومی ممکن است به‌جای تقویت اعتبار نظام قضایی، به عادی‌سازی خشونت و بهره‌برداری تبلیغاتی گروه‌های افراطی منجر شود. انتقاد دوحزبی از اعدام در ملأعام کریس مورفی، سناتور دموکرات ایالت کنتیکت، با انتقاد از این طرح پرسیده است که آیا دولت آمریکا می‌خواهد از شیوه‌هایی تقلید کند که گروه‌هایی مانند داعش به کار می‌گیرند. او اعدام در ملأعام را روشی متعلق به قرون گذشته توصیف کرده است. برخی جمهوری‌خواهان نیز نگرانی مشابهی دارند. آستین اسکات، نماینده جمهوری‌خواه ایالت جورجیا، ضمن اعلام حمایت از مجازات اعدام، گفته است پخش زنده آن روشی است که بیشتر با عملکرد گروه‌های جهادی شناخته می‌شود و با جایگاهی که آمریکا برای خود قائل است، سازگاری ندارد. جان کرتیس، سناتور جمهوری‌خواه ایالت یوتا، نیز هشدار داده است که تبدیل اعدام به نوعی سرگرمی می‌تواند نشانه‌ای از افول تمدنی باشد. این مخالفت‌ها نشان می‌دهد که بحث درباره طرح هگست تنها به اختلاف میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان محدود نیست. بخشی از منتقدان، حتی در اردوگاه جمهوری‌خواهان، نگران‌اند که چنین اقدامی به اعتبار اخلاقی آمریکا لطمه بزند و فرصتی تبلیغاتی برای گروه‌های افراطی فراهم کند. ترامپ اعلام کرده است که تصمیم نهایی درباره پخش زنده اعدام را شخصاً خواهد گرفت. به این ترتیب، سرنوشت این پیشنهاد به یکی دیگر از آزمون‌های سیاسی دولت او تبدیل شده است. برخوردهای مهاجرتی؛ نمایش قدرت دولت در خیابان‌ها سومین پرونده به شیوه اجرای سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی دولت ترامپ مربوط می‌شود؛ سیاست‌هایی که بر افزایش اخراج مهاجران و استفاده قاطعانه از اختیارات نیروهای فدرال تأکید دارند. این رویکرد پیش‌تر نیز با حوادث مرگباری همراه شده بود؛ از جمله کشته شدن رنه گود و الکس پرتی، دو معترض در ایالت مینه‌سوتا. اکنون تیراندازی مأموران مهاجرت به یک شهروند جمهوری دومینیکن در نیویورک، بار دیگر عملکرد این نیروها را به موضوعی مناقشه‌برانگیز تبدیل کرده است. اسکار بلگال، شهروند ۲۸ساله جمهوری دومینیکن، هفته گذشته در منطقه برانکس نیویورک هدف تیراندازی مأموران مهاجرت قرار گرفت و از ناحیه گردن زخمی شد. جراحت او سطحی گزارش شده و فرزندش که در خودرو حضور داشت، آسیب جسمی ندیده است. مقام‌های فدرال اعلام کرده‌اند که مأموران تصور می‌کردند جانشان در خطر است. بر اساس اسناد دادگاه، بلگال پیش‌تر اتهام سرقت کلان درجه چهار را پذیرفته و به پنج سال آزادی تحت نظارت محکوم شده بود. زهران ممدانی، شهردار نیویورک، از عملکرد مأموران انتقاد کرده و گفته است مأموران دخیل در حادثه لباس فرم نداشته‌اند. او همچنین عملیات اداره مهاجرت و گمرک آمریکا، موسوم به آی‌سی‌ای، را موجب ایجاد ترس و ناامنی در میان شهروندان دانسته است. در مقابل، مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، مسئولیت حادثه را متوجه بلگال دانست و با اشاره به سابقه قضایی او، وی را فردی خطرناک توصیف کرد. مولین همچنین مدعی شد که بلگال با رفتار خود فرزندش را در معرض خطر قرار داده است. حمایت از اخراج مهاجران در برابر نگرانی از خشونت اظهارات مقام‌های دولت ترامپ بازتاب‌دهنده دیدگاه بخشی از جامعه آمریکا است که خواهان اجرای سخت‌گیرانه‌تر قوانین مهاجرتی هستند. این گروه از رأی‌دهندگان در کارزارهای انتخاباتی ترامپ از وعده‌های او برای کنترل مرزها، اخراج مهاجران و مقابله با بی‌قانونی استقبال کرده بودند. با این حال، حمایت از اجرای قوانین مهاجرتی لزوماً به معنای تأیید همه شیوه‌های اجرای آنها نیست. گزارش سی‌ان‌ان به نشانه‌هایی اشاره می‌کند که بر اساس آنها، برخوردهای تهاجمی مأموران فدرال ممکن است به نقطه‌ضعفی سیاسی برای دولت تبدیل شود. بر اساس نظرسنجی مؤسسه پیو که در ماه مه منتشر شد، ۵۲ درصد آمریکایی‌ها معتقد بودند دولت ترامپ در زمینه اخراج مهاجران بیش از حد پیش می‌رود. در مقابل، تنها ۱۹ درصد جمهوری‌خواهان چنین نظری داشتند. این اختلاف نشان می‌دهد که سیاست‌های مهاجرتی دولت، هم‌زمان با ایجاد نگرانی در بخش قابل توجهی از جامعه، همچنان از حمایت بخش بزرگی از پایگاه جمهوری‌خواهان برخوردار است. از همین رو، تأثیر سیاسی این رویکرد در انتخابات میان‌دوره‌ای به واکنش گروه‌های مختلف رأی‌دهندگان بستگی خواهد داشت. قدرت دولت آمریکا؛ میان سابقه تاریخی و چرخش ترامپ تاریخ آمریکا از نمونه‌های متعدد خشونت دولتی و محرومیت از عدالت حکایت دارد؛ از اعدام‌های فراقضایی و لینچ کردن سیاه‌پوستان تا سرکوب اعتراضات جنبش حقوق مدنی، بازداشت اجباری گروه‌هایی از مردم در دوران جنگ و عملیات نظامی خارجی که به کشته شدن غیرنظامیان انجامیده‌اند. بنابراین، نمایش قدرت دولت در دوران ترامپ پدیده‌ای کاملاً بی‌سابقه در تاریخ این کشور نیست. با این حال، از نگاه کولینسون، ویژگی متمایز ترامپ آمادگی او برای به چالش کشیدن محدودیت‌های متعارف قدرت اجرایی، اصول خویشتن‌داری در استفاده از زور، اتحادهای بین‌المللی و برداشت سنتی از نقش رهبری جهانی آمریکاست. سه پرونده مورد بررسی این رسانه آمریکایی، جلوه‌های متفاوت این رویکرد را نشان می‌دهند: در سیاست خارجی، اولویت دادن به توافق‌های معامله‌محور؛ در نظام کیفری، استفاده از نمایش عمومی مجازات برای انتقال پیام قدرت؛ و در سیاست داخلی، توسل به برخوردهای قاطع و گاه خشونت‌آمیز در اجرای قوانین مهاجرتی. رأی‌دهندگان درباره آینده آمریکا تصمیم می‌گیرند در نهایت، پرسش اصلی این است که آیا رویکرد ترامپ به قدرت، صرفاً مرحله‌ای موقت در تاریخ سیاسی آمریکا خواهد بود یا به الگویی پایدار برای اداره این کشور تبدیل می‌شود. انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو فرصتی برای سنجش واکنش رأی‌دهندگان به عملکرد دولت است؛ هرچند نتیجه آن به عوامل متعددی، از جمله وضعیت اقتصادی، هزینه‌های زندگی، جنگ با ایران و نگرش عمومی به سیاست‌های مهاجرتی وابسته خواهد بود. مسئله تنها ارزیابی چند تصمیم جنجالی نیست؛ بلکه بحث بر سر تعریفی است که دولت ترامپ از منافع ملی، حدود قدرت اجرایی و جایگاه آمریکا در جهان ارائه می‌کند. با نزدیک شدن به چرخه انتخاباتی بعدی، پرسشی اساسی‌تر نیز مطرح خواهد شد: آیا برداشت ترامپ از «استثناگرایی آمریکایی» انحرافی موقت از مسیر پیشین این کشور است یا اینکه حتی پس از پایان ریاست‌جمهوری او نیز، بخش‌هایی از این رویکرد در ساختار سیاسی و تصویر جهانی آمریکا باقی خواهد ماند؟
ادامه این پرونده
خبرهای مرتبط
