فرارو- کاترین تامپسون، پژوهشگر ارشد در حوزه مطالعات دفاعی و سیاست خارجی در مؤسسه کاتو به گزارش فرارو به نقل از موسسه کاتو، دولت ترامپ از کنگره می‌خواهد هم بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری و هم ۶۷ میلیارد دلار بودجه اضطراری برای جنگ ایران را تصویب کند؛ اما نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای و نگرانی‌های دوحزبی درباره کمبود مهمات، اهداف جنگ و آمادگی نظامی آمریکا برای مقابله با چین، تصویب این درخواست‌ها را با موانع سیاسی مواجه کرده است. دونالد ترامپ در شرایطی خواستار افزایش چشمگیر بودجه دفاعی و اختصاص منابع اضطراری برای جنگ ایران شده که اعضای کنگره از هر دو حزب درباره هزینه‌ها و پیامدهای راهبردی این جنگ پرسش‌هایی جدی مطرح کرده‌اند. اگرچه کنگره طی سال‌های گذشته در بسیاری از حوزه‌های سیاست امنیت ملی اختیارات خود را به قوه مجریه واگذار کرده، اما یک اهرم مهم یعنی اختیار تصویب بودجه در اختیار آن باقی مانده است. این قدرت می‌تواند به کنگره امکان دهد میزان و نحوه تأمین مالی عملیات نظامی را محدود کند و در صورت لزوم، مسیر راهبردی آمریکا را تغییر دهد. هزینه جنگ؛ دست‌کم ۲ میلیارد دلار در ماه بر اساس گزارش‌های اخیر دفتر بودجه کنگره و بازرس کل وزارت دفاع، جنگ ایران هزینه قابل توجهی برای آمریکا ایجاد کرده است. دفتر بودجه کنگره هزینه کلی جنگ تا این مرحله را حدود ۳۸ میلیارد دلار برآورد کرده و هشدار داده است که حتی اگر درگیری با شدت پایین ادامه پیدا کند، هزینه آن دست‌کم ۲ میلیارد دلار در ماه خواهد بود. در چنین شرایطی، منابع مربوط به عملیات و نگهداری که در حال حاضر برای تأمین هزینه‌های جنگ استفاده می‌شوند، به تدریج تحت فشار قرار خواهند گرفت و دولت ترامپ احتمالاً درخواست بیشتری برای بودجه اضطراری از کنگره خواهد داشت. ترکیب بودجه دفاعی پیشنهادی ۱.۵ تریلیون دلاری با ۶۷ میلیارد دلار بودجه اضطراری جنگ، بسته مالی بسیار بزرگی ایجاد می‌کند. منتقدان این طرح‌ها معتقدند کنگره نباید صرفاً به دلیل حضور نیروهای آمریکایی در میدان، تمام درخواست‌های مالی دولت را بدون بررسی تصویب کند. از سوی دیگر، حامیان بودجه تأکید دارند که تأمین سریع منابع برای پشتیبانی از نیروهای آمریکایی ضروری است. کنگره اما می‌تواند گزینه میانه‌ای را دنبال کند؛ یعنی منابع مورد نیاز برای نیروها و نیازهای فوری را تأمین کند، بدون آنکه الزاماً کل بسته‌های چندده میلیارد دلاری پیشنهادی را تصویب کند. انتخابات میان‌دوره‌ای و فشار افکار عمومی زمان‌بندی این درخواست‌ها نیز اهمیت دارد. تنها چند هفته تا انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا باقی مانده و نمایندگان کنگره با حوزه انتخابیه‌ای مواجه‌اند که در مقاله، میزان حمایت عمومی از جنگ را محدود توصیف می‌کند. از این منظر، تصویب منابع گسترده برای جنگی که مدت و اهداف نهایی آن روشن نیست، می‌تواند برای اعضای کنگره هزینه سیاسی داشته باشد. مسئله صرفاً میزان پول نیست؛ بلکه پرسش درباره این است که آمریکا برای رسیدن به چه هدفی هزینه می‌کند و این جنگ تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. هزینه پنهان جنگ؛ آمادگی در برابر چین اما مهم‌ترین نگرانی راهبردی، به رقابت آمریکا با چین مربوط می‌شود. راهبرد دفاعی ملی آمریکا، بازدارندگی در برابر چین را یکی از مهم‌ترین اولویت‌های امنیتی کشور خارج از دفاع مستقیم از خاک آمریکا تعریف کرده است. با این حال، تخصیص گسترده منابع نظامی به جنگ ایران می‌تواند منابع مورد نیاز برای حفظ بازدارندگی آمریکا در اقیانوس آرام را کاهش دهد. تحلیل دفتر بودجه کنگره نشان می‌دهد آمریکا طی سال‌های آینده با کمبود مهمات مواجه خواهد بود و این کمبود می‌تواند بیش از همه بر آمادگی نیروهای آمریکایی در منطقه اقیانوس آرام تأثیر بگذارد. در مقاله همچنین به اظهارات مارکو روبیو اشاره شده که تأخیر در برخی فروش‌های تسلیحاتی به تایوان را با نیازهای فوری‌تر آمریکا توجیه کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که جنگ ایران فقط منابع مالی بیشتری مصرف نمی‌کند؛ بلکه می‌تواند بر تصمیمات مربوط به تخصیص تسلیحات به متحدان آمریکا نیز اثر بگذارد. انتقال منابع از اقیانوس آرام به خاورمیانه گزارش بازرس کل وزارت دفاع درباره عملیات «خشم حماسی» نیز ابعاد دیگری از این فشار را نشان می‌دهد. طبق این گزارش، از زمان آغاز جنگ، شش ناو جنگی آمریکا از منطقه اقیانوس آرام به خاورمیانه منتقل شده‌اند. پیش‌تر نیز مقام‌های فرماندهی آمریکا در اقیانوس آرام در جلسات کنگره تأیید کرده بودند که بخشی از مهمات و برخی قطعات حیاتی سامانه‌های نظامی از این منطقه به خاورمیانه منتقل شده است. در همین دوره، عربستان سعودی، قطر و امارات نیز مقادیر قابل توجهی از مهمات و قطعات سامانه‌های دفاعی از جمله تجهیزات مرتبط با سامانه‌های پاتریوت و تاد، دریافت کرده‌اند. بخشی از این فروش‌های موسوم به «اضطراری» نیز بدون طی کامل فرایند بررسی کنگره انجام شده است. این وضعیت این پرسش را مطرح می‌کند که آیا آمریکا عملاً در حال استفاده از منابع اختصاص‌یافته برای بازدارندگی در اقیانوس آرام برای پرداخت هزینه جنگ در خاورمیانه است یا خیر. کنگره؛ میان تأمین بودجه و نظارت یکی از استدلال‌های اصلی مقاله این است که اعضای کنگره از هر دو حزب باید محدودیت منابع نظامی آمریکا را جدی‌تر در نظر بگیرند. افزایش بودجه دفاعی یا تصویب بودجه‌های اضطراری ممکن است در کوتاه‌مدت بخشی از فشار را کاهش دهد، اما کمبود مهمات، ظرفیت تولید دفاعی و محدودیت نیروی نظامی را نمی‌توان صرفاً با افزایش بودجه حل کرد. از این منظر، کنگره پیش از تصویب هرگونه بسته مالی جدید می‌تواند شروطی را در نظر بگیرد؛ از جمله تضمین ذخایر مهمات مورد نیاز برای بازدارندگی در اقیانوس آرام، الزام دولت به ارائه گزارش درباره اهداف و جدول زمانی جنگ ایران و اطمینان از اینکه منابع دفاعی آمریکا با اولویت‌های راهبردی اعلام‌شده کشور هماهنگ باقی می‌ماند. در چارچوب این تحلیل، مسئله اصلی تنها این نیست که کنگره چه میزان پول به دولت اختصاص دهد، بلکه این است که این پول برای چه هدفی، تا چه زمانی و با چه پیامدهایی برای سایر اولویت‌های امنیتی آمریکا هزینه خواهد شد. با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، فشار دولت برای افزایش بودجه دفاعی و تأمین هزینه‌های جنگ می‌تواند بیشتر شود. اما اگر کمبود مهمات و انتقال منابع از اقیانوس آرام به خاورمیانه ادامه یابد، تصمیم‌های بودجه‌ای امروز می‌تواند بر توانایی آمریکا برای بازدارندگی در برابر چین در سال‌های آینده نیز اثر بگذارد. از این منظر، اختیار بودجه همچنان یکی از مهم‌ترین ابزارهای کنگره برای اعمال نظارت بر سیاست جنگی دولت است؛ ابزاری که می‌تواند میان حمایت از نیروهای آمریکایی و حفظ اولویت‌های بلندمدت دفاعی کشور توازن ایجاد کند.
ادامه این پرونده
خبرهای مرتبط
