وقتی یک جنگنده P-۴۰ به خودروی جاده ای تبدیل شد

جیمز ترودو ۷۴ساله از پونتا گوردا در ایالت فلوریدای آمریکا، یک خودروی جاده‌ای با ابعاد نصف نمونه اصلی جنگنده Curtiss P-۴۰ Warhawk ساخته است؛ پروژه‌ای که از سال ۲۰۰۸ آغاز شد و حدود دو سال زمان برد. ترودو که سابقه فعالیت به عنوان افسر پلیس دارد، پس از مجروح شدن در سال ۱۹۸۶ به حوزه تعمیر و بازسازی هواپیما روی آورد و به عنوان شغل اصلی، هواپیماهای تاریخی را بازسازی و آزمایش می‌کرد. او در کنار این فعالیت، ساخت و تعمیر خودرو را نیز به عنوان یک سرگرمی دنبال کرد. ترودو درباره پروژه خود می‌گوید ساخت این خودرو در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و برای بدنه آن از ورق‌های آلومینیومی متعلق به هواپیمای T-۲۸ استفاده کرده است. این ورق‌ها دوباره فرم داده شدند تا با خطوط بدنه P-۴۰ مطابقت داشته باشند. بخشی از تجهیزات کابین نیز از T-۲۸ گرفته شده است. شیشه کابین از یک قطعه T-۲۸ ساخته شده و پنل برق نیز از همین هواپیما به دست آمده است. حتی نشان دهنده سرعت هوایی بازطراحی شده هواپیما، اکنون سرعت خودرو را بر اساس مایل بر ساعت نمایش می‌دهد. یکی از قطعات جالب این خودرو، اهرم تعویض دنده است. ترودو از اهرمی که در T-۲۸ برای تنظیم مخلوط سوخت و گام ملخ استفاده می‌شد، در نقش دسته دنده خودرو استفاده کرده است. کابین نیز به دو صندلی باکت پشت سر هم مجهز شده که نمونه اصلی آن‌ها از T-۲۸ آمده و از چتر نجات به عنوان بالشتک صندلی استفاده شده است. P-۴۰ Warhawk چه مشخصاتی داشت؟ جنگنده P-۴۰ توسط شرکت Curtiss-Wright در بوفالوی نیویورک ساخته شد و در طول جنگ جهانی دوم در اختیار حدود ۲۴ کشور قرار گرفت. این جنگنده از یک موتور سوپرشارژ Allison V-۱۲ با قدرت بیش از ۱۰۰۰ اسب بخار استفاده می‌کرد. حداکثر سرعت آن حدود ۳۵۰ مایل بر ساعت، معادل ۵۶۳ کیلومتر بر ساعت بود و سقف پرواز آن به بیش از ۲۹۰۰۰ فوت، معادل ۸۸۳۹ متر می‌رسید. یکی از شناخته شده‌ترین ویژگی‌های ظاهری P-۴۰، طرح دهان کوسه در قسمت جلوی هواپیما بود که روی ورودی هوای بخش خنک کننده موتور و رادیاتور کشیده می‌شد. این جنگنده همچنین به ۶ مسلسل در بال‌ها مجهز بود و در مراحل پایانی خدمت خود می‌توانست تا ۲۰۰۰ پوند، معادل حدود ۹۰۷ کیلوگرم بمب حمل کند. در مجموع نزدیک به ۱۴۰۰۰ فروند P-۴۰ در دوران جنگ جهانی دوم ساخته شد، اما امروز تنها ۲۸ فروند از این هواپیماها همچنان قابلیت پرواز دارند. خودروی ساخته شده توسط ترودو نیز در این آمار قرار نمی‌گیرد و نمونه‌ای زمینی و بدون بال از طراحی P-۴۰ است. ترودو می‌گوید علاقه او به کارهای فنی از دوران کودکی آغاز شده است. او در پنج سالگی در تعمیرگاه دریایی پدرش شروع به باز کردن وسایل و قطعات می‌کرد و پس از پایان کلاس چهارم، به مدرسه آموزشی شرکت Mercury Marine در رود آیلند رفت. آزمون نهایی او نیز مونتاژ موتور یک قایق ۱۰۰ اسب بخاری بود؛ موتوری که پس از مونتاژ توسط او به درستی کار کرد و در ۱۰ سالگی برایش گواهی مکانیکی دریایی به همراه داشت.